تبلیغات
حشره شناسی - مدیریت تلفیقی آفات ( بخش اول )
حشره شناسی
ببخش و بگذر
صفحه نخست       پست الکترونیک          تماس با ما              ATOM            طراح قالب
گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من
درباره وبلاگ


ضمن سلام و خوش آمد گویی ، لطفا با ارسال ایمیل مرا در جریان نظرات و سوالات خود قرار دهید . در صورت نیاز میتوانید با شماره زیر تماس بگیرید.
باسپاس
mob: 09372950810
Email:poneh66@gmail.com

مدیر وبلاگ :تک درخت مزرعه
نویسندگان
نظرسنجی
مطالب وبلاگ را چگونه ارزیابی می کنید ؟





مقدمه

کنترل تلفیقی ابتدا به عنوان روشی با معانی و مفاهیم خاص برای بیولوژیست های کاربردی ، به استفادة توأم روش های کنترل شیمیایی و بیولوژیکی تاکید داشته است .

در حال حاضر ، مدیریت تلفیقی آفات ، شیوه ای است که از تمامی تکنیک های مفید و سودمند ، بهترین ها را بر اساس اصول صحیح اکولوژیکی در سیستم های جاری کنترل آفات تلفیق نموده و حفظ کمی و کیفی محیط زیست را نیز میسر می سازد .

دو تن از حشره شناسان وزارت کشاورزی ایالات متحده در سال 1923 ، مدیریت تلفیقی آفات را جهت کنترل سرخرطومی غوزة پنبه در این کشور پیشنهاد کردند . در این پیشنهاد استفاده از واریته های مقاوم پنبه ، انهدام بقایای گیاهی و استفاده از سموم حشره کش به عنوان مکمل در مواقع ضروری مورد استفاده قرار گرفت . همچنین متخصصین بیماری های گیاهی برنامه های مدیریت امراض را با بکار گیری توأم انتخاب ارقام مقاوم ، روش های به زراعی همراه با حداقل کاربرد اولیة سموم قارچ کش مثل مخلوط بردو تدوین کرده بودند .

در سال 1959 ، مفهوم مدیریت تلفیقی آفات از نظر تعریف رسمی ، اصول و توصیف شیوه های ضروری پیشنهادی گروهی از محققین کالیفرنیا مورد توجه بیشتری قرار گرفت . این محققین خاطر نشان کرده بودند که نابودی دشمنان طبیعی به وسیلة حشره کش ها ، اثرات مضاعفی بر مسائل آتی آفات دارد از آن جمله :

1 . اثرات سرکوب کنندة دشمنان طبیعی گونه های زیان آور هدف ، نقصان یافته و احیای سریع آفت هدف را مجاز می گرداند .

2 . کاهش فعالیت های دشمنان طبیعی روی آفات کم اهمیت یا گونه های بی ضرر می تواند آنها را به صورت آفات مهمی در آورد .

عامل مهم تری که توجه به کنترل تلفیقی را ضروری تر نمود ، پیدایش گستردة مقامت به مواد شیمیایی ، یکی پس از دیگری ، در خود گونه های زیان آور هدف بود .

پرزیدنت کارتر به سال 1979 در پیامی راجع به محیط زیست ، به شورای ریاست جمهوری در امور محیط زیست دستور داد :

 " اقداماتی را توصیه و پیشنهاد نماید که دولت فدرال در تشویق تدوین و کاربرد شیوه هایی که در برنامه های صحیح مدیریت تلفیقی آفات ، باید به کار گرفته شود ، بتواند انجام دهد . "

پیام رئیس جمهور ایالت کالیفرنیا در سال 1979 به کسانی که سعی به استفاده از مدیریت تلفیقی آفات دارند :

" مدیریت تلفیقی آفات ، سیستمی را به کار می گیرد که خسارت آفات را از طریق روش های متنوع از جمله استفاده از پرداتورها و پارازیت های طبیعی ، میزبان های مقاوم از نظر ژنتیکی ، ایجاد تغییرات در محیط زیست و در صورت لزوم و مناسبت ، آفت کش های شیمیایی تا سطوح قابل تحمل تقلیل دهد. استراتژی های مدیریت تلفیقی آفات ، عموماً ابتدا قبل از آن که محیط زیست را با شیوه های شیمیایی دگرگون سازد ، به دفاع بیولوژیکی در برابر آفات تکیه می نماید .

به مدیریت تلفیقی آفات چه به جا " اکولوژی کاربردی " گفته شده است ، که در آن عملیات کنترل آفات طوری طرح ریزی و به مورد اجرا گذاشته می شوند که از عوامل طبیعی الحادث کنترل آفات به حد اعلی بهره برداری می شود .

انسان ، آفات و تکامل مدیریت تلفیقی آفات ( کلیات )

قبل از پیدایش انسان ، اثری از آفات وجود نداشته ، ظهور انسان و توسعة مستمر شیوة زندگی بشر ، یگانه اصل طبقه بندی شمار فزاینده ای از این موجودات زنده را به عنوان آفات فراهم ساخته است .

بی تردید روش های اولیة کنترل آفات ، جمع آوری با دست ، استفاده از مگس کش های دستی و له کردن حشرات و سایر بی مهرگان کوچک بوده است . بعدها آموخته شده که چگونه با تغییر دادن محیط زیست می توان آن را برای آفات به صورت نامطلوب در آورد . مواردی از این تغییرات اولیه در محیط زیست مشتمل بر غرقاب ، سوزاندن بقایای گیاهی به منظور انهدام علف های هرز ، حشرات و سایر بی مهرگان زیان آور و استفاده از مترسک ها برای دور نگه داشتن پرندگان بوده است .

بهره برداری از دشمنان طبیعی برای کنترل موجودات زیان آور به چندین هزار سال پیش بر می گردد ، لذا کاربرد چنین شیوه هایی ( کنترل بیولوژیکی ) علیه شپشک مخرب استرالیایی در اواخر قرن نوزدهم بود که ارزش راستین این شیوة کنترل را نمایاند . در این مورد ، معمول سازی یک گونه کفشدوزک در اواخر قرن نوزدهم ، مرکبات کاری های کالیفرنیا را از نابودی کامل نجات داد .

استفادة معقولانه تر از سموم آفت کش در نیمة دوم قرن نوزدهم ، بعد از معلوم شدن تأثیر دو قارچ کش مسی یعنی مخلوط بردو و سم سبز پاریس در روی سفیدک ها و سایر بیماری هایی که تاکستان های فرانسه را تهدید می کرد ، رو به کمال گذاشت . اما بعداً کشف خواص حشره کش د . د. ت در سال 1940 ، همه چیز را عوض کرد . د . د. ت ظاهراً آفت کشی بود که اعجاز می کرد ، حشره کشی ارزان قیمت ، در دزهای پایین به طور باور نکردنی مؤثر ، دارای دوام زیاد و سهولت مصرف و مهلک برای طیف بی سابقه ای از حشرات زیان آور . به زودی سایر هیدرو کربن های کلره مثل لیندان به لیست حشره کش های " معجزه " افزوده شدند . بعد از سموم کلره ، ترکیبات آلی فسفاته و به دنبال آن سموم کارباماته تهیه و به بازار عرضه شدند . مصرف این سموم به حدی بود که بعضی از حشره شناسان و مدیران آفات ، نابودی کلیة گونه های آفات را پیش بینی کرده بودند . تنها عدة کمی به منظور ملاحظة اثرات آفت کش ها در روی ارگانیسم های دیگر یا حتی برای تعیین وجود یا انبوهی آفات ، مصارف آنها را متوقف ساختند .

مسئلة مصرف سموم بالا گرفت و اولین نشانة اشتباه در خصوص حشره کش های مدرن ، پیدایش مقاومت در حشراتی بود که به طور مکرر در معرض مواد سمی قرار می گرفتند . در میان این حشرات ، سوش هایی ( گونه ) به وجود آمد که قادر بودند حتی با وجود دزهای قوی سموم شیمیایی زنده بمانند و به صورت آفات جدی تر از قبل در آیند .

آلودگی محیط زیست و تلفات حیات وحش ، شاید بزرگ ترین تراژدی مصارف گسترده و بیش از حد سموم آفت کش بوده است . بر خلاف حشرات زیان آور ، بسیاری از دشمنان طبیعی نیز از بین رفته و حشرات آفات مثل کنه های تار عنکبوتی با رهایی از دست دشمنان طبیعی و مقاوم شدن ، زنده مانده و با سرعتی باور نکردنی تکثیر یافتند .

اسناد پیدایش مقاومت به حشره کش در میان آفات مهم کشاورزی ، اولین بار به سال 1912 مضبوط و اخطاریه هایی در مورد مسائل جدی منتج از چنین مقاومتی ، کاملاً قبل از تهیة حشره کش های آلی مصنوعی داده شده است . یادآوری این نکته ، که مدیریت تلفیقی آفات اساساً یک مسئلة اکولوژیکی می باشد ، حائز اهمیت است . از این رو ، مدیریت مؤثر آفات می بایستی از آغاز کار با یک نگرش اکولوژی توأم گردد . روش های کنترل ساختگی ( مثلاً استفاده از آفت کش ها و عملیات به زراعی ) باید به عنوان ابزاری ، ملحوظ گردند تا بتوان از آنها با حداقل اختلالات ممکنه در یک محیط زیست استفاده کرد . ضمن اینکه باید تأثیر عملیات مختلف کنترل نسبت به هم و محیط زیست ، مورد توجه قرار گیرد و از خنثی شدن یک عامل کنترل آفت توسط عامل دیگر ( مثلاً خنثی شدن کنترل بیولوژیک بر اثر کنترل شیمیایی ) جلوگیری گردد .

در سال های اخیر ، شیوة جامع نوینی جهت کنترل آفات در حال تکوین بوده است . شیوة مزبور موسوم به مدیریت تلفیقی آفات یا کنترل تلفیقی می باشد . مدیریت تلفیقی آفات IPM ، یک استراتژی مبتنی بر اساس اکولوژی کنترل آفات می باشد .

یک برنامة مدیریت تلفیقی آفات مشتمل بر 6 رکن اصلی زیر است :

1 . پرسنل : طراحان سیستم و مدیران آفات

2 . اطلاعات و معلومات مورد نیاز جهت طراحی سیستم و تصمیم گیری های صحیح در مدیریت

3 . برنا مه هایی جهت پیگیری تعداد و وضعیت عناصر اکوسیستم مانند منبع ، آب و دشمنان طبیعی

4 . سطوح تصمیم گیری : انبوهی آفت که به کارگیری شیوه های کنترل را الزامی می کند .

5 . متدهای مدیریت تلفیقی آفات : شیوه هایی که جهت تغییر دادن جمعیت آفات به کار گرفته می شود .

6 . عوامل و مواد : ابزار و وسایل ایجاد تغییرات

شناخت صحیح اکولوژیکی گونه های زیان آور ، محیط زیست تحت مدیریت و اثرات شیوه های مدیریت آفات در محیط زیست ، انگیزة اصلی یک برنامة موفقیت آمیز مدیریت تلفیقی آفات می باشد . علت بروز آفات ، به هم پیوستگی عوامل مختلف محیط زیستی می باشد که در رشد جمعیت آنها مطلوبیت دارند .

آفات به ارگانیسم هایی اطلاق می شود که در محل هایی که به دلایلی خواهان حضور آنها نیستیم ، جا را اشغال و از مواد غذایی تغذیه و یا سایر فعل و انفعالات بیولوژیکی را انجام می دهند .

آفات به عنوان موجودات بیولوژیکی ، می توانند از سطوح مختلف مورد بررسی قرار گیرند :

1 . به صورت افراد یکسان از نظر ژنتیکی که جهت بقای خود در تلاشند

2 . به عنوان جمعیت منتج از یک گونه که مأوای یکسانی را اشغال می کنند

3 . به عنوان بخش های مکمل جوامع انواع مختلف موجودات زنده ای که در مناطق مشخص ، زیست داشته و از یکدیگر تغذیه کرده و بر سر غذا و پناهگاه با هم در رقابت می باشند

4 . به صورت بخش هایی از اکوسیستم های محلی موجودات زنده و محیط زیست با کنش های بینابین فیزیکی آنها

5 . به عنوان بخش هایی از بیوسفر ، تودة کلی موجودات زندة سطح زمین و محیط زیست غیر زندة آنها

بیوسفر عبارت است از بزرگترین واحد بیولوژیکی ، یگانه واحدی که در آن رویدادهای جامع ، قابل رؤیت می باشند .

گسترش سریع و وسعت انتقال مواد سمی بین محیط زیست فیزیکی و ارگانیسم های مؤثر در آن ، در سال های اخیر با کشف غلظت سمی حشره کش د . د. ت و سایر سموم بیولوژیکی در بدن موجودات زندة مناطق دور از محل مصرف آنها نیز به طور بارزی قابل ملاحظه بوده است . این مواد سمی همانند عناصر اصلی ، هم به وسیلة مسیرهای بیولوژیکی مثلاً توسط ارگانیسم ها و هم از طریق مسیرهای فیزیکی مثلاً توسط باد و آب ، به نقاط دور دست حمل می شوند .

به دلیل این که انسان جهت افزایش منافع شخصی ، تغییراتی را در اکوسیستم ها می دهد ، بنابر این در مقایسه با اکوسیستم های طبیعی ( طبیعتی که دستخوش تغییرات نشده ) ، مقادیر بیشتری انرژی و مواد از منابع خارج این اکوسیستم ها به آنها وارد می شود . مثلاً در یک اکوسیستم زراعی ، موادی که از خارج وارد اکوسیستم می شود ، می تواند مواد زیر را شامل شود :

1 . کودهای شیمیایی ، سموم حشره کش ، علف کش ، قارچ کش ، حلزون کش ، نماتود کش و سایر مواد شیمیایی کشاورزی مثل مواد تنظیم کنندة رشد

2 . بذور یا نشاهای گیاهی

3 . آب در صورت آبیاری مزرعه

4 . سوخت های فسیلی ، نیروهای انسانی و انرژی های دیگر





نوع مطلب : کشاورزی، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
پنجشنبه 19 آبان 1390
سه شنبه 10 مرداد 1396 08:53 ب.ظ
Thanks for the auspicious writeup. It actually was
a entertainment account it. Look advanced to more added agreeable from you!
By the way, how could we keep up a correspondence?
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر





آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی